Edukacja

Korzystanie z narzędzia Opcje jako narzędzie inwestycyjne dla dowolnej klasy aktywów.

Microsoft on Trust, Privacy and the GDPR (Może 2019).

Anonim

Korzystanie z opcji jako inwestycji Narzędzie dla dowolnej klasy aktywów.

Niezbędne opcje

Opcja to rodzaj umowy między dwiema osobami, w przypadku której jedna osoba przyznaje drugiej osobie prawo do zakupu lub sprzedaży określonego składnika aktywów po określonej cenie w określonym czasie. Najczęściej opcje są stosowane w obrocie papierami wartościowymi.

Nabywcą opcji jest osoba, która otrzymała prawo, a tym samym podjęła decyzję. Nabywca opcji musi zapłacić za to prawo.

Pisarz opcji to osoba, która sprzedała to prawo, a tym samym musi odpowiedzieć na decyzję kupującego.

Rodzaje kontraktów opcyjnych:

  • opcja połączenia. Daje to kupującemu prawo do kupowania (odbierania) konkretnej liczby akcji danej firmy od wystawcy opcji po określonej cenie zakupu w dowolnym momencie, aż do określonej daty.
  • wystawić opcję. Daje to kupującemu prawo do sprzedaży (odłożenia) określonej liczby akcji danej spółki na rzecz wystawcy opcji po określonej cenie sprzedaży w dowolnym momencie, aż do określonej daty.

Umowa opcyjna określa cztery główne pozycje:

  1. Firma, której akcje można kupić lub sprzedać;
  2. Liczba akcji, które można kupić lub sprzedać;
  3. Cena zakupu lub sprzedaży tych akcji, znana jako cena wykonania (lub cena wykonania );
  4. Data wygaśnięcia prawa do zakupu lub sprzedaży, zwana datą wygaśnięcia.

Rodzaje połączeń i opcji sprzedaży:

  • Opcje europejskie
  • Opcje amerykańskie

Opcje europejskie mogą być wykonywane tylko w ich terminach wygaśnięcia.

Opcje amerykańskie mogą być wykonywane w dowolnym momencie ich życia (zdefiniowane w umowie opcji).

Główne zalety inwestowania w opcje:

  • Możliwość zabezpieczenia: za pomocą opcji inwestor może "zablokować w pudle" swój zwrot już uzyskany z inwestycji;
  • Opcja ogranicza również ekspozycję na ryzyko, ponieważ inwestor może stracić tylko określoną kwotę pieniędzy (cena zakupu opcji);
  • Opcje put i call można wykorzystać z zyskiem, gdy cena podstawowego zabezpieczenia rośnie lub spada.

Główne wady inwestowania w opcje:

  • Posiadacz nigdy nie otrzymuje odsetek ani dywidend ani żadnych innych korzyści majątkowych;
  • Ponieważ opcje put i call mają ograniczone życie, inwestor ma ograniczone ramy czasowe na uchwycenie pożądanych zachowań cenowych;
  • Ten pojazd inwestycyjny jest nieco skomplikowany, a wiele jego strategii handlowych jest skomplikowanych dla nieprofesjonalnego inwestora.

W dalszej części artykułu skupiamy się tylko na kilku podstawowych kwestiach związanych z inwestowaniem w opcje na akcje, w tym niektóre najbardziej popularne strategie.

Opcje wyceny

Wartość opcji put lub call jest ściśle powiązana z wartością rynkową / ceną papieru wartościowego stanowiącą podstawę tej opcji. Ta relacja jest łatwo obserwowana tuż przed datą wygaśnięcia opcji. Relacja pomiędzy wewnętrzną wartością opcji i ceną akcji podstawowych jest przedstawiona na ryc. 1. (a - dla opcji call, b - dla opcji put). Te wykresy pokazują wewnętrzną wartość opcji wywołania i opcji put. W przypadku opcji kupna (a), jeżeli bazowa cena akcji na koniec okresu wygaśnięcia jest niższa niż cena wykonania, wewnętrzna wartość opcji kupna będzie wynosić 0, ponieważ inwestor nie skorzysta z opcji zakupu podstawowego zasobu w cenie wykonania, ponieważ może go kupić za bardziej korzystną cenę na rynku. Ale jeśli bazowa cena akcji na koniec okresu wygaśnięcia jest wyższa niż cena wykonania, wewnętrzna wartość opcji kupna będzie dodatnia, ponieważ inwestor użyje opcji kupna do zakupu podstawowego kursu po cenie wykonania, ponieważ ta cena jest bardziej korzystna ( niższy) niż cena na rynku. Jednak niekoniecznie nabywca opcji korzysta z tej opcji.

Zamiast tego, wystawca opcji może po prostu zapłacić kupującemu różnicę między ceną rynkową akcji podstawowych a ceną wykonania. W przypadku opcji put (b), jeżeli bazowa cena akcji na koniec okresu wygaśnięcia jest wyższa niż cena wykonania, wartość wewnętrzna opcji put będzie wynosić 0, ponieważ inwestor nie skorzysta z opcji sprzedaży podstawowego zasobu w cenie wykonania, ponieważ może ją sprzedać za bardziej korzystną cenę na rynku. Jeśli jednak bazowa cena akcji na koniec okresu wygaśnięcia jest niższa niż cena wykonania, wartość wewnętrzna opcji put będzie dodatnia, ponieważ inwestor użyje opcji put do sprzedaży akcji bazowej po cenie wykonania, ponieważ ta cena jest bardziej korzystna ( wyższa) niż cena na rynku. W obu przypadkach wykresy aib pokazują nie tylko wewnętrzną wartość opcji call i put na końcu daty wygaśnięcia, ale w momencie, kiedy opcja będzie używana.

Rys. 1 Wewnętrzna wartość opcji

Odkrywając takie samo zrozumienie wewnętrznej wartości opcji call / put, jak to zostało zbadane powyżej , wewnętrzna wartość opcji call / put może być dokładniej oszacowana za pomocą podejścia analitycznego:

IV c = max { 0, P s - E } , (1.1)

IV p = max { 0, E - P s } , (1.2)

tutaj: IVc - wewnętrzna wartość opcji kupna;

IVp - wewnętrzna wartość opcji put;

Ps - cena rynkowa podstawowego stada;

E - cena wykonania opcji;

max - oznacza użycie większej z dwóch wartości w nawiasie.

Oceniając zawody i opcje rynkowe, często posługuj się terminami "w pieniądzu", "poza pieniądzem", "za pieniądze". W tabeli 1 przedstawiono warunki wraz z ich zastosowaniem w ocenie opcji call i put. Terminy te to znacznie więcej niż tylko egzotyczne terminy związane z opcjami - charakteryzują one zachowanie inwestycyjne opcji.

Tabela 1

Wewnętrzne wartości opcji put i call, oszacowane za pomocą formuł 1.1 i 1.2, odzwierciedlają wartość opcji. W rzeczywistości opcje bardzo rzadko handlują swoimi wartościami wewnętrznymi. Zamiast tego prawie zawsze handlują po cenie przekraczającej ich wartości wewnętrzne. Tak więc, opcje put i call prawie zawsze są sprzedawane po cenach premium. Premia opcyjna to podana cena, którą inwestor płaci za zakup opcji put lub call.

Premia opcyjna jest używana do opisania rynkowej ceny opcji.

Wartość czasu (TV) odzwierciedla potencjalną aprecjację opcji i może być obliczona jako różnica między ceną opcji (lub premią, Pop) a wartością wewnętrzną (IVop):

TV = P op - IV op (1.3)

Tak więc premia za opcję może być rozumiana jako suma jej wartości wewnętrznej i jej wartości czasowej:

P op = IV op + IV op (1.4)

Korzystanie z opcji. Zysk i strata na opcjach.

Ryc. 1 pokazuje wewnętrzne wartości wywołania i opcji opcji po wygaśnięciu.

Jednak dla inwestora jeszcze ważniejsze jest pytanie, jaki powinien być jego / jej zysk (lub strata) z korzystania z opcji? Aby określić zyski i straty wynikające z zakupu lub zapisu tych opcji, należy wziąć pod uwagę należną składkę. Ryc. 2, 3, 4 pokazuje zyski lub straty inwestorów, którzy są zaangażowani w niektóre strategie opcyjne. Każda strategia zakłada, że ​​podstawowy zapas jest sprzedawany po tej samej cenie w momencie, gdy opcja jest pierwotnie kupiona lub zapisana. Wyniki są pokazane dla każdej z 6 strategii. Ponieważ zysk uzyskany przez nabywcę opcji jest stratą autora i odwrotnie, każdy diagram na rys. 2, 3 i 4 ma odpowiadający obraz lustrzany.

Ryc. 2 pokazuje odpowiednio zyski i straty związane z kupowaniem i pisaniem połączenia. Podobnie, ryc. 3 pokazuje zyski i straty związane z kupowaniem i pisaniem odpowiednio. Jeśli spojrzymy na wykresy na tych rysunkach, ustalimy, że zagięte linie reprezentujące zyski i straty są po prostu wykresami równań wartości wewnętrznych (1.1, 1.2), pomniejszonymi o premię opcji.

Tak więc zysk lub strata wykorzystania opcji jest definiowana jako różnica między wewnętrzną wartością opcji a premią opcyjną:

Zysk (lub strata) przy opcji call = IVc - P op = max { 0, P s - E } - P op =

= max { - P op , P s - E - P policjant } , (1.5)

Zysk (lub strata) na opcji put = IV p - P op = max { 0, E - P s } - P op =

= max { - P op , E - P s - P pop } , (1.6)

tutaj Pcop - opcja premium na żądanie;

Ppop - opcja premium przy sprzedaży.

Ryc. 2. Zysk / strata na opcjach kupna

Ryc. 3. Zysk / strata na opcjach sprzedaży

Ryc. 4 ilustruje bardziej skomplikowaną strategię opcji znaną jako straddle. Ta strategia obejmuje kupowanie (lub pisanie) zarówno połączenia, jak i opcji sprzedaży na tym samym magazynie, przy czym opcje mają tę samą cenę wykonania i datę wygaśnięcia. Wykres na Rys. 4 przedstawiający zysk i stratę ze strategii "Kup kupno i wezwanie" można łatwo uzyskać, dodając zyski i straty pokazane na Rysunku 2 (Kupno kupione) i 3 (Kupno kupione); zysk i strata ze strategii "Napisz put i call" można uzyskać, dodając zyski i straty pokazane na rysunku 2 (Write call) i 3 (Write put).

Ryc. 4. Zysk / strata na okrakiem

W celu dokładniejszej wyceny opcji opracowano dość wyrafinowane modele wyceny opcji. Najbardziej znanym z nich jest model Blacka-Scholesa do oszacowania wartości godziwej opcji kupna opublikowanej przez Black'a i Scholesa w 1973 roku.

5 głównych parametrów stosowanych w modelu Blacka-Scholesa:

  1. Ciągle zwiększona stopa zwrotu wolna od ryzyka wyrażona w skali rocznej;
  2. Aktualna cena rynkowa akcji bazowych;
  3. Ryzyko podstawowego stada podstawowego, mierzone standardowym odchyleniem stale powiększanej rocznej stopy zwrotu z zapasów;
  4. Cena wykonania opcji;
  5. Czas pozostały do ​​wygaśnięcia, wyrażony jako ułamek roku.

Wielu aktywnych handlowców opcji używa złożonych formuł tego modelu (zob. Załącznik 1), aby identyfikować i wymieniać opcje przeterminowane i niedowartościowane.

Załącznik 1 .

Formuła Blacka-Scholesa do oszacowania wartości godziwej opcji kupna

Vc = N (d 1 ) * P s - [E * R * T * N (d 2 )] / e, (1)

tutaj Ps - aktualna cena rynkowa akcji bazowych;

E - cena wykonania opcji;

R - stale podwyższana stopa zwrotu wolna od ryzyka wyrażona w skali rocznej;

T - czas pozostały do ​​wygaśnięcia, wyrażony jako ułamek roku

N (d1) i N (d2) oznaczają prawdopodobieństwa, że ​​wyniki odpowiednio mniej d1 i d2.

N (d 1 ) = ln (P s / E) + [(R + 0, 5 δ ) * T] / δ T; (2)

N (d 2 ) = ln (P s / E) + [(R - 0, 5 δ ) * T] / - δ T, (3)

tutaj: δ - ryzyko podstawowego podstawowego stada, mierzone odchyleniem standardowym stale powiększanej rocznej stopy zwrotu z zapasów.

Ochrona portfela za pomocą opcji. Zabezpieczanie.

Zabezpieczenie opcjami jest szczególnie atrakcyjne, ponieważ może zapewnić ochronę przed stratą lub akcje zabezpieczają opcję przed stratą.

Zabezpieczeniem jest osoba, która nie chce ryzykować poważnej straty w pozycji inwestycyjnej i podejmuje działania w celu uniknięcia lub zmniejszenia straty.

Korzystanie z opcji redukcji ryzyka. Załóżmy, że inwestor obecnie posiada akcje spółki X w swoim portfelu. Cena udziału wynosi 8, 5 EURO. Patrząc w przyszłość, inwestor nie jest pewien, w jakim kierunku zmieniłaby się cena akcji. Jeśli cena wzrośnie, może wynosić do 9 EURO, poprzez trzymanie tych udziałów inwestor może otrzymać zysk. Ale jeśli cena spadnie, może wynosić do 8 EURO, inwestor może ponieść stratę. Jednym ze sposobów uniknięcia tego ryzyka jest sprzedaż akcji. Problem polega na tym, że inwestor może żałować tego działania, jeżeli spadek ceny akcji nie nastąpi, a inwestor zrezygnował z możliwości osiągnięcia zysku. Alternatywnym podejściem jest zatrzymanie akcji i zakup opcji put. Ta opcja będzie rosła w miarę spadku ceny akcji. Jeżeli cena akcji wzrośnie, inwestor zyskuje z posiadanych udziałów.

Zabezpieczenie zmniejsza rozproszenie potencjalnych wyników dla inwestora. Istnieje piętro poniżej, poniżej którego nie można zwiększyć strat, a na plus korzyści wynikające z podwyższenia ceny akcji są zmniejszone z powodu zapłaconej premii opcyjnej. Jeśli jednak cena akcji nadal wynosi 8, 5 EURO, inwestor może mieć wrażenie, że premia opcyjna, którą zapłacił, aby zabezpieczyć się przed niekorzystnym ruchem o wartości 0, 85 EURO lub 10 procent ceny akcji, była nadmierna. Jeśli inwestor będzie nadal kupował tego typu "ubezpieczenie", może jednak znacznie zmniejszyć zwroty z portfela inwestora w dłuższym okresie (na przykład rok).

Korzystanie z opcji w celu zmniejszenia strat. Załóżmy, że inwestor chce kupić atrakcyjne akcje spółki B do swojego portfela. Obecna cena rynkowa tego udziału wynosi 9 EURO. Inwestor jest dość pewny, że ten udział wzrośnie w cenie, ale nie jest tak pewny, jak możliwość obniżenia ceny. Może być cena spadku udziału do 8, 5 EURO? Jak mógł zachowywać się inwestor? Może on albo dokonać bezpośredniego zakupu tych udziałów na rynku po aktualnej cenie, albo nabyć opcje kupna z zapasami bazowymi spółki B. Jeżeli cena akcji znacząco spadnie, wielkość straty jest większa wraz z ceną. zakup akcji, ponieważ strata z opcji jest ograniczona do zapłaconej premii opcyjnej.

Zabezpieczanie portfeli akcji za pomocą opcji indeksowych. Duzi inwestorzy zazwyczaj zarządzają zróżnicowanymi portfelami akcji, więc zamiast zabezpieczać poszczególne pakiety opcjami, mogą zabezpieczyć swoje portfele poprzez opcje na całym indeksie akcji

Opcja indeksu oparta jest na indeksie giełdowym zamiast bazowego. Przy realizacji opcji indeksu rozrachunek dokonywany jest poprzez zapłatę gotówki, a nie dostawę akcji.

Najczęściej opcje indeksowe są ustalane na podstawie indeksów takich jak Standard & Poor's 500 (USA); FTSE 100 (UK); DAX (Niemcy), CAC (Francja), NIFTY 50, Sensex itp.

Załóżmy, że inwestor zarządza dobrze zdywersyfikowanym portfelem akcji i obecnie obawia się, że rynek może spaść w ciągu najbliższych 3 miesięcy. Jedną z możliwych strategii inwestycyjnych dla inwestora jest zakup opcji put na indeksie giełdowym. Jeśli rynek spadnie, straty na portfelu zostaną zrekompensowane zyskami z wartości opcji sprzedaży indeksu. Jeżeli portfel nie jest wyodrębniony, inwestor cierpi z powodu znacznego spadku na rynku. Należy jednak pamiętać o wydatkach związanych z ubezpieczeniem portfela: gdy premie za opcje są wysokie (w okresach niestabilności rynku spowodowanej kryzysami gospodarczymi), zabezpieczenie portfela akcji z opcjami indeksowymi w dłuższym okresie może być kosztowne.

Przy stosowaniu strategii hedgingowych bardzo istotną cechą jest wskaźnik zabezpieczenia portfela. Stopa zabezpieczenia to liczba akcji do kupna lub sprzedaży z opcjami, dzięki którym przyszłe wartości portfela są wolne od ryzyka. Zabezpieczony portfel składa się z nabytych akcji oraz n opcji wystawionych (wyemitowanych) na te akcje.

Współczynnik zabezpieczenia (HR) można oszacować za pomocą wzoru:

HR = m / n, (1, 5)

tutaj: m - liczba udziałów w portfelu;

n - liczba opcji zapisanych na akcjach w portfelu.

Zabezpieczenie bez ryzyka (idealne) to moment, w którym dla m i n wybiera się takie wartości, które pozwalają w danym momencie zrekompensować spadek cen akcji poprzez wzrost wartości opcji. To znaczenie współczynnika zabezpieczenia jest określane jako idealny współczynnik zabezpieczenia. Ale doskonały współczynnik zabezpieczenia mógłby zostać osiągnięty tylko przy następujących założeniach:

  • Na rynku nie ma kosztów transakcyjnych;
  • Nie ma podatków;
  • Liczby wszystkich papierów wartościowych będących w obrocie są nieograniczone (w tym ułamkowe

liczby);

  • Wszystkie papiery wartościowe są dostępne do sprzedaży na stałe (24 godziny) i w dowolnym momencie.

Jest oczywiste, że dziś nawet na rynkach wysoko rozwiniętych tych założeń nie można zrealizować. Tak więc każdy zabezpieczany portfel i jego wskaźnik zabezpieczenia odzwierciedla tylko określony poziom "ubezpieczenia" inwestora od ryzyka rynkowego.

Lokesh Madan